اگر روزی داستانم رو نقـــــــــــــــــــل کردی بگــــــــــــــــــــو:

 

بی کـســــــــــــــــــــــ بود

                                            

                                                اما کسی رو بی کس نکرد.

تنــــــــــــــــــــــــــــــــــــها بود

 

                                           اما کسی رو تنها نداشت.

دلشکســـــــــــــــــــــــــــــته بود

 

                                          اما دل کسی رو نشکست.

 کوه غــــــــــــــــــــــــــــــــــــم بود

           

                                   ولی کسی رو غمگین نکرد

 

شاید بــــــــــــــــــــــــــــد بود

 

                                   ولی برای کسی بد نخواست



وقتی سبد سبد غزل سبز ګفته ام صد خوشه از ستاره به صحرا کشیده ام نقش تو مو به مو به دل این جا کشید ه ام تصویر مه به ګوشه ی دریا کشید ه ام وقتی سبد سبد غزل سبز ګفته ام صد خوشه از ستاره به صحرا کشیده ام آ یننه نګاه تو را شکل ما ه نو یک جلوه روبروی دو دنیا کشیده ام ګفنم که انتظار تو نقاشی ام شود دردی شبیه کوه . به در یا کشیده ام از خاطرات ګرمی اغوشت ای صنم عطر تنت به بستر رویا کشیده ام اویزه دو ګیسوی تو بیچ بیچ تاک نیت نموده چون شب یلدا کشیده ام لعلی به مثل لاله کشیدم . لبان تو با خون دل به شهر هریوا کشیده ام کابل جدی 1392